مریم

سلام

خوب من خیلی احساس می کنم که مارکوپولو شدم.امسال بعد از عسلویه تصمیم گرفتیم عمرن هیچ مسافرتی مخصوصن به شمال نریمم و بمونیم تا بعد از تعطیلات عید دیدنی خانواده شوور بریم.نشون به همون نشون ییهو سر از محمود آباد در اوردیم و بعد از 2 3 روز از همون شمال رفتیم طرف رشت و خونه مادر شوور.و حسابی هم تو ترافیک موندیم و حالش رو بردیم.ولی هواخیلی عالی بود.

خوب می خواستم سفرنامه عسلویه ام رو به عنوان یه پست برای جشنواره نوروزی بفرستم اما انگار نشد که بشه.به هر حال خیلی دوست داشتم از اونجا بنویسم نه فقط محض اینکه یه سفر رفتم و سفر نامه بنویسم.عسلویه نسبت به دو سال پیش خیلی عوض شده بود.همیشه فکر می کردم تمدن و ساخت و ساز های پیشینیان ما شاید یه سند افتخار باشه برامون اما به هر حال مال اون ها بوده و ما و ایران امروز چیزی از خودش نداره که به خودش افتخار کنه.اما با دیدن عسلویه خیلی افتخار کردم.اینکه همین هموطن های الان من این کار ها رو انجام دادن.درسته که خیلی از تکنولوژی که اونجا هست مال خارجی هاست اما مدیریت کردن پروژه های اینچنینی و دلسوزوندن برای اوردن این تکنولوژی ها هم خودش خیلی ارزش داره.شاید هرچی هم من اینجا حرف بزنم کسی باورش نشه.اما این حس رو من فقط ندارم.خیلی ها رو دیدم که این کاره بودن و بادیدن اون همه مجتمع پالایشگاهی و پتروشیمی و …. شاخ در اوردن.فقط توصیه می کنم اگر فرصتی دست داد بهتون که اونجا رو ببنید حتمن این کار رو بکنید. یه ذره ممکنه به ممکلتی که دارید توش زندگی می کنید امید وار شین.عکس می گذاریم.

پالایشگاه

فلر های پالایشگاه(عشق عکس گرفتن از این آتیشا رو دارم)

بندر سیراف-چند تا خانوم سیرافی که دارن به غروب خورشید نگاه می کنن

تمدن سیراف که بر می گرده به دوره ساسانی ها.توضیح اینکه بعد از حمله مسلمان مردم مسلمان،زرتشتی و یهودی با هم در این شهر زندگی می کردن.این قبر ها یا آب های چاه مربوط به اون شهر میشه.خیلی جالب بود برام که چنین جای قدیمی مثل تخت جمشید و پاسارگاد وجود داشته و م بی خبر بودم.

بند نایبند-یکی از زیباترین بنادری که تو عمرم دیده بودم.حتی از کیش هم قشنگ تر بود

شیرینو-10 15 کیلومتری عسلویه

شیرینو

یه تجربه جالب دیگه تو این سفر آشنایی با یه خانواده اهل اونجا بود.البته اهل همین نای بند که بالا نوشتم.اهالی عسلویه و بندر های اطراف و کلن استان بوشهر اغلب عرب هستن.و عربی که بیشتر شبیه عرب های عربستان و امارات هستن.و واقعن هم فرهنگ و لباس های اون ها رو دارن.مثلن خانومی که باهامون بود کاملن لباس عربی می پوشید و سیستمش عربی عربی بود دیگه.اهل تسنن هم بودن.آخر سفر برام یه بسته حنا خرید که به گفته خودش عرب های امارات و قطر و … تو عروسی هاشون استفاده می کنن.طرز استفادشم بهم گفت فقط حیف که مدل ای شکل مکل هاشو نداشتم که استفاده کنم.وگرنه خیلی دوست داشتم از این طرحا رو دستم بکشم.

با اینکه می دونم دیر شده اما این پست برای جشنواره نوروزی وبلاگستان فارسی نوشته شده.

پ.ن:سیزده به در خوبی داشته باشید وببخشید اگه نمی تونم کامنت جواب بدم.در اولین فرصت

این بحث تو وبلاگ ضد خاطرات رو خیلی وقت پیش خوندم و خیلی دلم می خواست که توش شرکت کنم.بحثی که شده بود ین بود که

آیا قوانین فیزیک جهانی اند؟آیا اگر ما پدیده‌ای را بر روی زمین مشاهده می‌کنیم، می‌توانیم تعمیم‌اش دهیم به نقاط دور عالم؟

اول دلم می خواد یه توضیحی در مورد فیزیک کوانتوم(به عنوان یه مثال) بدم و بعد با اون توضیح بپردازم به خود موضوع بحث.خیلی دوست داشتم که بیشتر در مورد پدیده های کوانتومی بنویسم اما حیف که بحث خیلی بی ربط میشد.

توی این بحث اول از همه باید روی خود علم فیزیک صحبت کرد.فیزیک از نظر من فقط یه ابزار بوده برای توضیح دادن و یا قانع کردن بشر برای پدیده هایی که تو طبیعت اتفاق می افته.درسته که تمام علم مهندسی و ساخته های بشر بر پایه همین فیزیک بنا شده و به خوبی هم کار می کنه اما باید قبول کرد که همیشه انسان سعی کرده پدید ها رو با توجه به علم خودش توجیه کنه و در همون راستا هم نظریه بده و در همون راستا هم ساخته ها شو بسازه.برای روشن تر شدن حرفی که زدم:مثلا سال های زیادی علم بشر فقط بر مبنای فیزیک کلاسیک و نیوتونی بوده و حتی خیلی از پدیده های کوانتومی هم تو همون چهارچوب توجیه می شدن.بعد یهسری آدم این شجاعت رو به خرج دادن و سعی کردن نگرش رو نسبت به پدیده ها عوض کنه.اولین(در واقع صفر امین!) “اصل موضوعه” کوانتوم به خوبی این نگرش رو توضیح میده:”دانش شما=اندازه گیری”(نمی توان پدیده ها رو پیش بینی کرد و همه چیز بر مبنای احتمالات بنا شده). در این حالت شما هیچ کمیتی مثلن مثل سرعت یا جابجایی و … رو نمی تونید معرفی کنید.کمیت های شما وقتی بوجود میان که شما اون ها رو اندازه گیری کرده باشید.مثال:یه ذره رو فرض کنید که داره حرکت می کنه.اگر از شما پرسیدن که سرعت این ذره چیه با توجه به اصل صفرم پاسخ اینه که اصلن سرعت تعریف نشده چون اندازه گیری نشده!!!یعنی کمیتی به نام سرعت تو این پدیده نداریم.خوب این نوع نگرش به پدید ها باعث شد که بشر یه قدم بزرگ دیگه به جلو بر داره.هر چند که درا بتدا خیلی ها هم با این نوع نگرش مخالف بودن اما نشون داد وقتی در ابعاد کوچک بخواهیم پدید ها رو بررسی کنیم باید نگرش رو تغییر بدیم.دید کوانتومی نه تنها یک استثناء در فیزیک نیست بلکه یک دید تعمیم یافته شده از پدیدهای کلاسیکی است.یعنی تمام مکانیک کلاسیک در کوانتوم قابل تعریف هستن

نوشته بالا فقط مثالی بود برای اینکه وقتی کمی ابعاد بررسی ها ریز شد چقدر همه چیز تغییر کرد و اندازه گیری در ابعاد مختلف در فیزیک ما تغییرات ایجاد کرد . اما بحث اصلی.با توجه به اتفاقات و تغییراتی که در علم فیزیک رخ داده شاید بشه گفت که قوانین فیزیک رو نمیشه تعمیم داد.چون قوانین فیزیک خودشون ناقصن.شاید بشه اتفاقاتی که در نقاط دور می افته رو با این علمی که داریم تا حدی توجیه کرد اما به نظر من اگر قرار باشه دنبال فیزیکی بگردیم که جهانی باشه باید درابعاد مختلف و با نگرش های مختلف این فیزیک رو تکمیل کرد(حالا من نمی دونم میشه یا نه!اما احتمالن نمیشه دیگه).و نکته دیگه اینکه شاید بهتر باشه این سوال رو بپرسیم که آیا میشه قوانین فیزیکی ساخت که در همه ابعاد کار کنه؟

با این کامنت خیلی موافق بودم:

So IMHO I think you have no right to assume that a given physical
theory is ‘Universal” in that sense In the same manner that Classical Mechanics is true within its limits, all other physical theroies are true within their limits (i.e. around us, with this or that scale of measurement)

که دقیقن حرفی که می خواستم ایشون زدن:تمام قوانین فیزیک با در نظر گرفتن محدودیت های خودشون می تونن درست باشن.

در آخر، اگر به این بحث علاقه دارید توصیه می کنم کامنت ها و لینک های مربوطه رو در این نوشته بخونید.برای من که خیلی جالب بود

پی نوشت1:شاید این پست بهانه ای برای اینکه کمی هم از چیزهایی که واقعن بهشون علاقه دارم بنویسم.دلیل اصلی من برای تغییر رشته دقیقن همین بود و البته الان که دارم فیزیک می خونم متاسفانه میبینم اون چیزی نبوده که دنبالش بودم.شاید باید می رفتم فلسفه علم می خوندم (که البته می گن اون هم چیزه به درد بخوری نیست و من هم چنان سر گردانم)

پی نوشه 2:منبع پاراگراف اول از جزوه کوانتوم 1 دکتر شجاعی(دانشگاه تهران) بود که البته ایشون هم از یه کتابی درس می دادن که هرچی فکر می کنم یادم نمیاد.سرچ هم که می کنم پیداش نمی کنم.اما اگر کسی دوست داره کوانتوم یاد بگیره و خیلی هم فیزیک میزیک بلت نیست بهش توصیه می کنم بره سر کلاس های ایشون.چون دقیقن اول کلاس به ما گفتن هرچی به اسم فیزیک تا به حال یاد گرفتین رو باید فراموش کنید.یه چیزی هم بگم این کتابی که گفتم نه با معادله شرودینگر و تحول زمانی و … شروع کرده و نه با فیزیک کلاسیک.اگر هم می خواهید کوانتوم رو مفهومی تر یاد بگیرید توصیه می کنم دنبال کتاب هایی برید که اول از دیراک و نظریه های اون شروع کردن.

پی نوشت 3: من خیلی دوست دارم این بحث رو ادامه بدم شاید یه موضوع مرتبط با این بحث اما بستگی به کامنت ها و علاقه خواننده ها داره.یه بحث دیگه هم که در عین حال که بهش وارد نیستم اما دوست دارم ازش بنویسم تاریخ علمه.اگر منبع و مرجع خوبی سراغ دارید به نظرم شروع کنید و اگر حوصله ندارید به من معرفی کنید تا من شروع کنم.

فکر می کنم یکی از اشکالات نوشته قبلم این بود که مشکل رو گفتم بدون اینکه در مورد راه حلش نظری داشته باشم.واقعیتش خودمم همیشه از این طور نوشتن بدم میاد که مثل خاله زنک ها فقط یه مشت بدی رو بگم و برم.تو همین مدت خیلی به این موضوع فکر کردم.شاید باید براش یه پست جدا گانه بذارم چون این حرفا دم سال نوییه خوبیت نداره.فقط در همین حد که برای بهتر شدن اوضاع گاهی باید از خودمون شروع کنیم و فقط تقصیر رو گردن یه عده نندازیم.

یه چیزی هم اضافه کنم.من حرفم تو پست قبل این بود که مردم ما کلن عقب نگه داشته شدن.این هم ربطی به الان نداره.به نظر خودم که این موضوعات برمیگرده به زمان شاه یا حتی قبل تر از اون.نمی گم هم فقط تقصیر حکومت شاه بوده اما اگر آدم یه نگاهی به تاریخ بندازه میبینه مردم اون موقع هم همین طوری عقب نگه داشته شدن و الان هم که این روند ادامه داره.خلاصه اینکه نظریه پردازی و راه حل دادن هم کار آسونی.مهم اینه که آدم تو عمل یه چیزایی رو نشون بده و عوض کنه(این قسمت مخاطبش خودم بودم)

خوب دیگه عید شد و من چند تا کاریو که می خواستم اینجا انجام بدمو ندادم.یه چند تا پست درفت کرده بودم که کاملش کنم اما این مسافرت ناگهانی و … نذاشت.و الان آمار پست های کپکی تو لایو رایتر خیلی بالا رفته.احتمالن باید یه خونه تکونی هم در دنیای مجازیم انجام بدم.یکی دیگه ساختن پادکست بود که می خواستم به عنوان آخرین پست سال 86 بذارم اینجا که باز نشد.

86 سال نه خیلی خوبی بود برام نه خیلی بد.البته پر از اتفاقات عجیب غریب بود توش.احساس می کنم امسال کلی بزرگتر شدم.این دمه عیدیه هم چند تا خبر فوت شنیدم که متاسفانه خیلی هاشون هم جوون بودن و یکی شون هم خواهر یکی از دوستانم بود که تو سن سی و خورده ای سکته کرده بود.

یکی دیگه از تحولات عظیم سیاسی هم عوض شدن وزیر و در پی اون عوض شدن همه مدیران،رئیس های بزرگ،رئیس قبیله،رئیس انتهای راه رو،کارشناسان بخش،تحول در چیدمان میز و صندلی های شرکت،عوض شدن قرار دادم،تعویض آبدارچی بخش و … بود.و من مرده این تحولات هستم چون عملکرد دولت در جای جای زندگیم متبلور شد.خلاصه اینکه دوست داشتم هنوز با همون مدیر قبلی کار می کردم.بعدشم اینکه این پروژه ای که دو ساله تو واحد ما گیر کرده همچنان در گیر مونده و من خیلی خوشحالم چون می تونم به کارهای دیگه ایم برسم(قسمت مثبت ماجرا)

ما چون خیلی با کلاس هستیم امسال قراره که برای تعطیلات عید به عسلویه مسافرت کنیم.همه میرن کیش و دبی و شمال ما خیلی شیک داریم میریم بره بیابون.البته من که اون بره بیابونو دیدم اما برای اینکه شوور هم ندید پدید از دنیا نره می خوایم با هم بریم.اگه تونستم عکس بندازم می ذارم و گرنه خودتون برید تو وبلاگ قبلیم عکسای دو سال پیشو ببینید.بعدشم اینکه عسلویه سوغاتی نداره.فقط اونجا شوکولات فروشی و پتو فروشی داره.شوکولاتاش خوبن اما پتو هاش قیمتش مثل تهرانه بنابر این سواغاتی نداریم.بعدشم اینکه من چون خیلی کاریم از 5 ام سر کارم.

یادم رفت بگم تو این مسافرت اصفهان یه عروسی هم افتاده بودیم.چون خالم خیلی باحاله تا رسیدم اصفهان بهم خبر داد که عروسی پسرشه و من هم نه لباس اورده بودم نه کفش و … خیلی خوشحال خودم موهامو و آرایشمو با کمک دختر خاله درست کردم.نکته جالب ماجرا این بود که چون همیشه تو فامیل دختر سر به زیر و کم حرفیم خاله و دختر خالم شاخ در اورده بودن که این اداها از کجا در اومده.چون من قبل از ازدواجم به هیچ وجه حرکات موزوتن بلت نبودم اما از بد روزگار افتادیم با یه شوور خلاف به طوریکه رفتم کلاسش اسم نوشتم بعدشم تو عروسی ها یه پایه ثابت و محرک برای بقیه بودم(این نجمه می دونه).و چون خاله ام اولین بار بود چنین حرکاتی رو ازم میدید کلی متعجب بود.بعدشم تو عروس کشون کلمو از پنجره بیرون کرده بودم و کف و سوت و … و اونقدر جیغ و اربده کشیدم که فرداش صدام در نمیومد.

خوب دیگه بهتره به جفنگیات خودم پایان بدم.امیدوارم سال خوبی داشته باشید.این اخرین پست تو سال 86 هست.خیلی دلم گرفته که امسال هفت سین ندارم شاید وقتی دیگر.

نه عکس خوبی دارم بذارم اینجا نه شعر جالبی.شاید اگه یه چیز خوب پیدا کردم بذارم تو وبلاگ نوروز87 .

تقریبن 99 درصد برخورد های من با افرادیه که تحصیل کردن،با سوادن،با فرهنگن،تو محیط خوبی بزرگ شدن(یعنی تو زاغه و سر چهار راه بزرگ نشدن).فکر می کنم خیلی ها هم که این جا رو می خونن هم مثل من باشن.محیط کار و زندگی و تحصیلشون یه محیط تقریبن تر و تمیزه که لاقل اگه توش پر از مسائل غیر قابل تحمل باشه هم خیلی دیده نمیشه.همگی یه جورایی مشکلات خودشونو پنهان می کنن.این 2 هفته ای که اصفهان بودم خیلی خیلی نا امید شدم.نه از وضع حکومت و نوع اداره کشور بلکه از مردممون نا امید شدم.می دونید این نا امیدی خیلی بدتره!

یکی دو روز تو این مدت رفتم به روستاهای اطراف اصفهان.الان که فکر می کنم احساس می کنم یه فیلم دیدم.باورم نمیشه چنین جاهایی وجود داشته باشه.می تونم به جرات بگم نصف آدم هایی که دیدم معتاد بودن.قیاف های استخوانی،زرد و…. جوون های زیادی که از سر بیکاری تو خیابون ها نشسته بودن.البته می دونم که تقریبن همه ما چنین جاهایی رو لاقل یه بار تو زندگیمون دیدم.با چنین آدم هایی و با چنین محیطی بر خورد داشتیم و همیشه تاسف می خوردیم به اینکه تو جامعه ما بعضی ها این طور زندگی می کنن.اما من تاسف بیشتر رو وقتی خوردم که دیدم همین مردم با همین وضعیت رقت بار عکس احمدی نژاد رو به در و دیوار خونه هاشون زدن.ازش حمایت می کنن!

یه خانومی رو دیدم که 5 تا بچه داشت.در وضعیت فرهنگی و اقتصادی خیلی بدی زندگی می کرد.با افتخار می گفت ما تو خانواده و ایلمون رسم نیست که دختر بیشتر از کلاس 5 ام درس بخونه.وقتی بهش گفتم دارم درس می خونم با تعجب بهم گفت مگه شوهرت میذاره؟!!!همین خانوم دم به دقیقه قربون صدقه رئیس جمهور می رفت و دعاش می کرد که شب عید بهشون 70 هزار تومن عیدی داده!در بین نماینده ها طرفدار نماینده هایی بود که بهش برنج و روغن داده بودن.

یه چیز خیلی جالبی که فهمیدم تو این انتخابات این بود که مردم از برگزیده های خودشون چه انتظاراتی دارن!اینکه هنوز مفهوم نمایندگی مجلس یا ریاست جموری برای خیلی ها جا نیفتاده،اینکه مردم از نمایندشون انتظار دارن برای دخترشون شوهر پیدا کنه(باور کنید چنین چیزی رو خودم دیدم و شنیدم!) انتظار دارن بهشون گوشت و برنج بدن.به جرات می تون بگم 90 درصد مردم ما از نماینده شون انتظار قانون گذاری ندارن!!!انتظار ندارن تا عملکرد دولت رو نقد کنه!اصلن تو باغ قانون و لایحه و تصمیم نیستن!غاطی کردن همه چی رو با همه چی!مجلس رو با کمیته امداد و خیریه و صندوق قرض الحسنه اشتباه گرفتن.چرا باید در شهر ها افرادی رای بیارن که روضه های بیشتری رو برای تبلیغ خودشون تو ایام محرم و صفر برگزار کردن؟اون هایی که چلو کباب و پلو مرغ دادن؟

یکی ازهمین کاندیده ها که در دوره های قبل هم نماینده بوده در بروشور تبلیغاتی خودش از افتخاراتش نوشته بود.خیلی دوست داشتم که اسکنش می کردم و می ذاشتم اینجا اما نشد.یکی از افتخارات ایشون مبارزه با بد حجابی بوده!یکی دیگه افزایش جریمه مصرف مشروبات الکلی،مبارزه با تصاویر مستهجن و ….و جالبه که ایشون خیلی وقت ها بالاترین رای ها رو میاره وبسیار هم بین مردم محبوبه! رای اوردن چنین آدم هایی خیلی جای حرف داره

یه زمانی فکر می کردم تو رای احمدی نژاد تقلب شده!چون فکر می کردم این مردم نمی تونن همون مردمی باشن که خاتمی رو 8 سال رئیس جمهور کردن.اما الان به این باور رسیدم که رای احمدی نژاد واقعیه و حتی برای دور بعد هم به خوبی رای میاره.و ناراحتم از اینکه ملت اینقدر پس رفت کردن.

باید باور کنیم خود همین مردم می خوان تا دختر و پسری رو به خاطر مدل مو شلاق و کتک بزنن.باور کنیم خیلی ها از این وضع راضین.راضین به اینکه دخترشون تحصیل نکنه و با یه مرد معتاد و بیکار زندگی کنه،راضین به اینکه بچشونو جلوی همه کتک بزنن،راضین به اینکه با ماهی 150 هزار تومن زندگی کنن،راضین به اینکه از فقر و بد بختی تلف بشن.

من نامیدم چون روی مردممون کار نشده.چون هنوز خیلی چیز ها نا واضحه.فقط بهشون یاد داده شده که بیان رای بدن(نمونه اش برنامه های تلویزیونی!!).اینکه چه جوری و با چه مبنایی رای بدن معلوم نیست.از اون ور هم با رد صلاحیت های شورای نگهبان و محدود کردن تبلیغات و …. انتخابات رو محدود کردن به خودشون(و متاسفانه ظاهرن باز هم طرفداران دولت دارن رای میارن)

اصلن حس و حال عید رو ندارم.انگار نه انگار که هفته آخر عیده.نه خونه تکونی کردیم نه چیزی خریدیم.نه برنامه ای داریم.این مسافرت برام اصلن حال و حوصله نداشت.در عین حال تجربه خیلی خوبی بود.اینکه از نزدیک یه چیزایی رو دیدم.با تیم خوبی هم بودم.با افراد خوبی و بعضن عجیب غریبی هم آشنا شدم.(یکیش یه روحانی هم سن و سال خودم بود که خیلی هم باحال بود.یه چیزی تو مایه های رضا مارمورلک.تا حالا تو زندگیم با یه روحانی اینقدر هم صحبت نبودم!!!)

دیگه اینکه می دونم حاله همه داره به هم می خوره از بحث انتخابات ولی این نوشته بیشتر برای ثبت بود.تا یه چیزایی یادم نره.

با اجازه بزرگترا چند روزی رفته بودیم اصفهان.مثلن بهخیال خودمون برای حال و حول اما بعدش درگیر یه کاری هم شدیم اونجا و ….خیلی دوست دارم یه پست در مرود چیزایی که دیدم بنویسم اما فعلن نمی دونم چه جوری مطالب رو تو ذهنم مرتب کنم.کاری که تو اصفهان درگیرش بودم نه به رشته ام مربوط بود نه به کارم.یه جورایی به انتخابات مربوط می شد.تو این مدت خیلی از همه چیز دور بودم.نه تلویزیون نه رادیو نه اینترنت.همه چی تعطیل.یکی دو روز فقط تو روستاها و در و دهات اطراف اصفهان می گشتیم.تنها خبری که فهمیدم تصویب قطعنامه سوم بود که خوب این هم باید بعد از اون جشن هسته ای اتفاق می افتاد تا همه چیز کامل شه.امروزم که اومدم دیدم نه تو شرکت خبریه نه تو وب.البته به غیر از اون فیلم آتش زدن مو توسط نیروی انتظامی که خیلی تاسف بار بود و واقعن بی مناسبت نبود با مطالبی که می خواستم بنویسم.

اما تو همین مسافرت کتاب “هزار خوشید درخشان” خالد حسینی رو هم خوندم.”بادبادک باز” رو هم یکی دو هفته پیش خونده بودم.به شدت طرفدار این نویسنده شدم.هر چند که باد بادک بازو فکر کنم تقریبن همه خوندن اما کسی نخونده حتمن بخونه.به نظر من خالد حسینی یکی از اون نویسنده هایی که با نوشته هاش به خوبی کشورشو به مردم دنیا نشون داد و یه جورایی بی طرفانه و در قالب رمان به توصیف وقایع سیاسی،تاریخچه، فرهنگ مردم افغانستان پرداخت.البته همیشه تو این نوشته ها باید توجه داشت که ممکنه برداشت شخصی نویسنده هم دخیل باشه.مخصوصن اینکه ظاهرن نویسنده کتاب خیلی وقته که افغانستان زندگی نمی کنه و از همان کودکی در فرناسه و بعد در آمریکا بوده.

یه چیزی که تو خوندن این دو تا کتاب فهمیدم این بود که کسانی که این کشور رو اداره می کنن خیلی شبیه طالبان رفتار می کنن.انگار تمام وقایع تلخی که تو این کتابا توصیف شده بود یا دیدم یا اتنظارشو می کشم.همش احساس می کنم ما و افغانستان تاریخمون و سرنوشتمون خیلی شبیه به هم قراره باشه.البته امیدوارم من اشتباه فکر کنم.چون هیچ وقت دوست ندارم کشوری مثل آمریکا یا آدم کشی مثل جورج بوش ما رو از این وضعیت خلاص کنه و بندازه تو یه وضع نه چندان بهتر!

به یه بازی هم دعوت شدم از طرف ایشون و ایشون.حالا منم یه بازی از خودم در میارم و غاطیش می کنم به اسم “آهنگ هایی که دوست دارید سر قبرتان گذاشته شود”.

آهنگ طلوع سیاوش قمیشی،ساره های سربی ابی،آرش بی تو سردمه!،نیلوفرانه افتخاری(با عرض پوزش از کسانیکه حالشون از افتخاری به هم می خوره)،تمام آهنگ های شب سکوت کویر شجریان(عشقه منه این آلبوم)،تصنیف “دود عود” شجریان،”صبح است ساقیا” شجریان،آلبوم دستان شجریان(کلن آلبوم های قدیمی شجریان و سیاوش قمیشی هی منو یاد کنکور لیسانسم میندازه)،آهنگ “بارون پاییز” شادمهر عقیلی(همشمنو یاد یکی از دوستای دبیرستانم میندازه)،

از خارجکی ها:

you are از گروه bsb

یکی از آهنگ های شیر که هرچی فکر می کنم اسمش یادم نمیاد

تایتانیک سلین دیون(جواد بازاره یگه ولی اولین بار که این اهنگو شنیدم تو روز هفتم بی بی سی بود که منو یاد اون روزایی می ندازه که ظهرای جمعه رادیو رو به گوشم می چسبوندم تا این برنامه رو گوش بدم)

اهنگ It’s too late to apologize گروه One republic(این گروهه خیلی باحاله ها.از آهنگاش خوشم میاد)

به این بازی هرکی کامنت بذاره دعوته!این طوری کسی هم از دستمون ناراحت نمیشه

احتمالا باز این پستو آپ کنم.چون الان یه عالمه اسم آهنگا رو یادم نمیاد

بازم دارم میرم اصفهان.ایشالا شنبه میام می آپم.ببخشید اگه دیر جواب کامنتا رو دادم

*خوب من کارام بد جوری داره خفم می کنه.یه سمینار هفته پیش داشتم که اسی به سلامتی انداخت این هفته و چون من شب امتحانی عمل می کنم بازم الان مثل خر در گل ماندم(دور از جون!).بعلاوه کنید به کارهای دمه عید،پروژه ام،کمک به مامانم و خواهرم(الهی که اینا 2 هفته است صدامم نشنیدم فقط میام اینجا بگم من آدم خیلی مهربونیم) و خیلی کارای دیگه.

*این مدت ننوشتن برای این هم بود که شاید بخوام یکمی تو روند نوشتنم تغییرات ایجاد کنم.می خوام یکمی در مورد چیزایی که باهاشون سر و کار دارم و البته علاقه مند هم هستم بهشون بنویسم.دوست دارم برای افرادی که از سرچ یه سری کلمات به اینجا میرسن احترام قائل باشم.خیلی دوست دارم اگر روزی کسی یه مطلب فارسی مثلا در مورد “پلاسما” خواست اینجا هم بتونه لاقل یه لینک مفید ازتوش پیدا کنه.

*اما این پست اختصاص داره به مسائلی که این چند روز عین خوره افتاده بود به جونم.(هر یه چند وقت یه بار باید از این پستا بذارم).یه موضوعی هست که همش برام سوال شده از شووور هم می پرسم ولی می خوام اگه کسی اینجا هم نظری داشت بهم بگه.خیلی می خواستم حرفشو تو وبلاگ نیارم اما امروز دیگه مخم داغ کرد(اصولا حرف کارو تو وبلاگ و بالعکس نمی زنم!!).تو شرکت ما که یه شرکت دولتی و به ظاهر خفن هست، روابط خانوم های شوهر دار با مرد های دیگه و بالعکس خیلی راحته.بهتره بگم از نظر من عجیبه.اشتباه نشه من منظورم به خوش برخورد بودن و رابطه کاری و خانوادگی و … داشتن نیست.مثلن یه خانومی هست که اتفاقا هم سن هم هستیم و اونم 3 4 سالی میشه که ازدواج کرده و منم خیلی وقتا میبینم که شوهرش میاد دنبالش.این خانوم (که محجبه و نماز خونو و…هم هست) با یکی از آقایون واحد ما که البته جای پدرشونو داره هر روز از 8 صبح تا 5 بعد از ظهر با هم کار می کنن(هستن!).این خانوم اتاقش طبقه پایین،رشته اش فرایند و رئیسش یکی دیگه است و اون آقا طبقه ما رشته اش برق و خودش یه جورائی رئیس برق هم محسوب میشه.چیزی که بازم عجیبه اینه که خانوم فقط موقعه ناهار از اتاق آقا میاد بیرون و بقیه روز با هم هستن(یعنی خانومه تو اتاقش نیست اصلن،شرکت ما هم که بی در و پیکر!) در حالیکه اصلن زمینه کاریشون هیچ ربطی به هم نداره و تازه اگر هم داشته باشه قائدتا نباید این همه مدت طول بکشه.تصور کنین چند ماه همین طوری رفت و آمد داشتن!.خیلی سعی می کنم خوش بین باشم.خیلی سعی میکنم تو زندگی و کار مردم فضولی نکنم اما واقعن این یه مورد خیلی برام غیر عادیه(البته برای همکارامم هست).چون خانومه رو میشناسم و این خانومه خیلی مذهبیه.یه خانوم منشیه دیگه رو هم میشناسم که اون هم شوهر داره.ایشون هم دقیقا مثل خانوم بالایی با یه آقایی که در قسمت خدمات و روابط عمومی هستن روابط خیلی حسنه ای دارن.مثلن اگه قرار باشه دختره روزی دوبار با موبایل با همسرش صحبت کنه با این آقا که تو خود شرکت هستن روزی N بار با موبایل! و یواشکی که کسی نشنوه،صحبت می کنه!(چقدر هم که فوضول های شرکت کمن،خواجه حافظه شیراز هم می فهمه که این داره با اون آقاهه چه حرفایی می زنه!!).و صدها نمونه دیگه که تو این شرکت دیدم.

*دو حالت داره:یا من خیلی اسکل و امل هستم که برام این چیزا عجیبه!یا اینکه واقعن این اتفاقا تو یه شرکت دولتی با یه خروار دوربین مدار بسته و حراست و البته نمونه های خیلی خیلی خفن مذهبی عجیبه.

*یه ویو هم از خودم و شرایط کاریم بدم.من تو شرکت هم اتاقی هام 2 تا آقا هستن.همکارام هم غیر یکی دو نفر بقیه مرد هستن بنابر این فکر نکنین من از این دختر ندید پدیدا هستم.

*آیا این رفتار یه مرد زن دار یا یه خانوم شوهر دار “اخلاقیه”؟(شرعی رو نمیگم چون ماشالا برای آقایون که خیلی هم حلال و شریعی و  هلو و  همه چیه تو اسلام!!)

*تا یادم نرفته من کامنت های پست قبلو خوندم.فقط حسش نبود جواب بدم.ببخشید دیگه

*امیدوارم از این سوالای مزخرف دیگه برا پیش نیاد که مجبور شم اینجا اعتراف کنم.

*وای در مورد سنتوری هم می خواستم بنویسم ولی وقت ندارم.در همین حد که فهمیدم سلیقه من با همه فرق می کنه!من به شدت از سنتوری خوشم اومد.مهرجویی یه فیلم درست و حسابی هم ساخته باشه همین بوده.گلی فراهانی هم عالی بازی کرد(بهرام رادان که خوب معلوم بود).شاید در موردش بعدش بیشتر نوشتم.کج سلیقه ام نه؟

اومدم بگم به شدت سرم شلوغه.به خاطر همین وقت آپدیت ندارم.امیدوارم یکم کارم کمتر شه.

البته پایه وبلاگ خونی که هستم.هر وقت آپیدم خودم میام خبرتون می کنم.

چرا امسال هیچ کس از جشنواره چیزی ننوشت؟مثل اینکه خیلی کم حاشیه بوده یا شایدم حاشیه ها برامون عادت شده. حالا ما نفهمیدیم که چی شد این همه فیلم مزخرف قسمتمون شد امسال.متاسفانه فیلمایی که جایزه اورده بودن مثل” آواز گنجشک ها” یا به “همین سادگی” رو نشد ببینیم.فیلمایی که دیدم یکی دو تاشونو بیشتر نپسندیدم و اینجا می نوسیم چرا که ییهو اگه اومد تو سنما بی خودی پول الکی ندید:

“همیشه پای یک زن در میان است”: چون به کمال تبریزی خیلی ارادت دارم معمولا اشکالای فیلمش به چشمم نمی اد.فیلمش یه چیزی تو مایه های “گاهی به آسمان نگاه کن” بود.خنده دار و البته تو مایه های خانوادگی و این حرفا.به نظر من بازم فیلمو خوب در اورده بود.بعدش قسمت های رضا کیانیانش که آخرش بود. و اینکه دیگه کمال تبریزی هرچی تیکه داشت به نیروی انتظامی انداخت.یعنی اگه سردار رادان این تبرجو یکمی زودتر گفته بود حتما تو این فیلم یه تیه ای هم به این نکته می نداخت.به هر حال امیدوارم فیلمش موقع اکران توقیف نشه و توصیه می کنم ببینید ،یه بار دیدنش ضرر نداره.

“فرزند خاک”: موضوعش خیلی جالب بود.آخر فیلمو گند زد.جاهای جالبی فیلم برداری کرده بودن و البته نقش مهتاب نصیر پور که نقش یه خانم کرد رو بازی می کرد و تنها چیزی که فیلمو یکمی جلوه داده بود همین بازی قشنگ ایشون بود.من خیلی خوشم اومد و واقعن هم حقش بود که امسال برنده شد.

“شب”:خوب آدم از رسول صدر عاملی با فیلمای قبلیش یه انتظار دیگه ای داره.مخصوصا که 3 تا بازیگر کار درست(عزت اله انتظامی،خسرو شکیبایی و امین حیایی) تو این فیلم بازی می کردن.بازم فیلم رو بازی بازیگراش بود و موضوعش به نظر من که تکراری بود.خیلی هم آب بسته بودن توش.

“کتونی سفید”:چیزی در موردش نگم بهترهفقط در همین حد که باران کوثری ضایع کرد خودشو با بازی کردن تو این فیلم.

“دل شکسته”:بازم به نظرم داستان فیلمش یکمی تکراری و هندی بود.یا لاقل خیلی قشنگ تر میشد فیلمشو ساخت.داستان یه پسر بسیجی و یه دختر غرطی که ییهو عاشق هم میشن و …(اوههههههه). بازی ها ولی قشنگ بود.خسرو که آخرش بود.بیتا بادران هم خیلی قشنگ بازی می کرد و شهاب حسینی هم معلوم بود راه افتاده .(البته من بازی تو مدار صفر درجه شو بیشتر می پسندیدم)

“انعکاس”:دیگه فیلمی که مهناز افشار و حمید گودرزی توش بازی می کنن میشه تا آخرشو خوند. بعد نمی دونم چرا فکر کردن که خیلی نقش ها شون متفاوت بوده و قولوپی باید سیمرغ بدن بهشون!!!

به نظر من فیلمای امسال خیلی ضعیف تر از فیلمای پارسال بودن.شایدم من زیادی انتظارم بالا رفته.اما این فیلما همش منو یاد فیلمایی که شبکه 1 از سیما فیلم میذاره انداخت.یه چیزه دیگه اینکه بازیگرای زن که سیمرغ گرفت هر دو تاتری بودن.من که به همین سادگی رو ندیدم ولی شنیدم خانم قاضیانی هم خیلی قشنک بازی کرده توش.نتیجه اخلاقی اینه تیارت بهتر ازسینماس.و اینکه علاوه بر سانسور قیافه خانوم ها(که به نظر من از 100 تا فحش بی ناموسی بد تره برام)،در بخش موسیقی هم خیلی به روی خودشون نیوردن که حسین علی زاده سیمرغ رو برده!!تو اخبار وقتی جایزه ها رو می خوندن اشاره ای به بخش موسیقی نشد.و من الان افسرده ام.

قبل از خوندن این پست ، توصیه می کنم این نوشته رو بخونید.چون در ادامه همون نوشته است .

این وبلاگ پلاگین جدیدیو برای وردپرس معرفی کرده به اسم “اثر انگشت دیجیتالی” برای جلوگیری از انتشار مطالب کپی شده در سایت ها و وبلاگ های دیگه.با این پلاگین اثر انگشت دیجیتالی شما در نوشته های وب لاگتون وارد میشه که در پست ها دیده نمیشه اما در فید این اثر دیده خواهد شد.

بعد از نصب و فعال کردن این پلاگین دیده میشه که در قسمت مدیریت یه قسمته جدید اضافه شده که برای اولین بار پیغام خطا میده به این دلیل که شما هنوز اثر انگشت خودتونو نساختین و برای این کار در قسمت پائین صفحه باید اول جمله ای که انتخاب کردین رو وارد کنید.باید توجه داشت که بارکد یا هر عددی که به عنوان علامت به کا برده میشه با این اثر انگشت دیجیتالی فرق می کنه و در واقع شما باید یه جمله خاصه خودتونو که در عین حال باید با معنا باشه رو درست کنید.مثلا در همین وبلاگ نویسنده برای خودش این جمله رو انتخاب کرده:

[copyright feed content de Taking Your Camera on the Road - no commercial use permitted]

در جمله بالا کاربر خواسته یه جمله با معنی بسازه و در عین حال به جای کلمه From”" در انگلیسی از “de” در زبان اسپانیایی استفاده کرده به طوریکه اگر کسی این نوشته رو می خونه براش با معنیه و متوجه جابجایی دو کلمه میشه.برای دونستن نحوه انتخاب یه اثر انگشت خوب به این لینک ممراجعه کنید.

این هم نمونه دیگه ای از این اثر انگشت ها:

· > > Feed content from My Blog Site - Copyright and License 3451234

· [Feed copyright My Blog Site and My Name Smith, Lorem ipsum dolor sit amet.]

· Cheer up and dance while reading the copyright protected feed from My Blog Site - boogiefunhere

· M¥ B£09 $173 - (”My Blog Site” in Leet/L337 Speak)

همین طور که مشخصه تمامی عبارات بالا در عین حال که خاص هستن اما با معنی به نظر میرسن.وقتی که می خواهید مطلبی رو پست کنید در قسمت نوشتن ، گزینه <–fingerprint–> پدیدار میشه.

وقتی مطلبی رو نوشتید در خطوط اول یا بعد از اولین پاراگراف نوشتتون(جایی که وقتی نوشته در فید میاد جای اثر انگشتتون منطقی به نظر بیاد و در عین حال به حد کفی بالا باشه که به راحتی توسط موتورهای جستجو پیدا بشه)، با فشار دادن این گزینه اثر انگشت خودتونو در متن اینسرت کردین به طوریکه در صفحه وبتون دیده نمیشه اما در فید چرا.به طوریکه در شکل زیر هم مشخصه که این عبارت در فید چه جوری میاد:

بعد از مدتی اگر عین نوشته شما در جایی دیگه ای دیده بشه این پنل اضافه شده به قسمت مدیریت نشون میده که در کدوم وبلاگ عین مطلب شما منتشر شده.

هم چنین شما می تونید آدرس فید وبلاگ به Google alert بدید تا هر جا که اثر انگشت شما دیده شه به شما ایمیل زده شه.

اگر در وردپرس دات ام کام عضو باشید این کارو می تونید دستی و با اضافه کردن جمله خاصتون در جایی از نوشتتون که باعث به هم ریختگی پست نشه ،انجام بدید. و بعد از مدتی با جستججوی اثر انگشتتون در موتورهای جستجو یا سایت copyscape متوجه مطالب کپی شدتون در جاهای دیگه از وب بشید.

پی نوشت1: اگر ترفند های دیگه ای رو میشناسید که می تونه برای جلوگیری از دزدی مطالب وبلاگتون مفید باشه بگید.

پی نوشت 2:اون طور که من متوجه شدم قابلیت دیگه ای که این پلاگین داره اینکه اگر اثر انگشت شما در جای دیگری دیده شد نوشته های اون متن به صورت در هم بر هم و مغشوش در ریدر ظاهر میشه.اطلاعات تکمیلی تو این لینک

منابع و لینک های مرتبط:

- WordPress Plugin Digital Fingerprint

- یک خواهش بزرگ

- Digital fingerprints help track blog content thef

- The bitacle battle of blogs

- The dark side of blogging

- Choosing a Digital Fingerprint That is Right For Me

یه زمونایی که کلاس زبان میرفتیم و معلممون می خواست واول ساند!!! ها رو بهمون درس بده. داشت قانونشو می گفت و تمرین می کرد رو کلمه های مختلف.تا اینکه گفت Supercalifragilisticexpialidocious رو تحلیل کنید .ظاهرا این کلمه بلند ترین کلمه کشف شده! در زبان انگلیسیه که بعد از فیلم موزیکال Marry Popins بیشتر جا افتاد.در واقع این کلمه معنای خاصی نداره و برای وقتی که آدم می خواد الکی یه کلمه بلند رو بگه استفاده میشه یا اگه بخواین کسی رو اذیت کنید می تونید بگید این کلمه رو تکرار کن(خوره عمو پورنگه).بعضا هم برای پیچوندن مکالمات به کار میره!!این طوری هم خونده میشه:”سوپر کلی فرجالیجیس تیک اکسپیالی دوشز”(صلوات) امروز در طی ولگردی هام در استامبل مردم به این عکس بر خوردم.

خدائیش بلنده.اگه تونستید حفظش کنید.من هنوز حفظمه

منابع و لینک های مرتبط:

ویکی پدیا

معنی در دیکشنری

منبع عکس